brand-logo
بلاگ مدیک

/

اضطراب

/

نشانه های داشتن اضطراب عملکرد بالا

یونس شاکری

1405/06/23 1405/06/23 زمان تقریبی مطالعه 6 دقیقه

احساسات
اضطرابب

نشانه های داشتن اضطراب عملکرد بالا

 اضطراب عملکرد بالا چیست و چه نشانه‌هایی دارد؟ با علل، علائم و راهکارهای مدیریت اضطراب عملکرد بالا آشنا شوید و یاد بگیرید چگونه فشار ذهنی را کاهش دهید.


ترس از صحنه صرفاً متعلق به استیجِ تئاتر نیست؛ هر لحظه‌ای که در آن دیده شدن با حس قضاوت شدن گره بخورد، صحنه‌ای بالقوه برای فعال‌سازی اضطراب عملکرد است.

  • وقتی در یک جلسه کاری ناگهان کانون توجه می‌شوید، لرزش صدا نه ناشی از ناتوانی، بلکه پاسخ بیولوژیکی بدن به احساس خطر ناگهانی است.
  • کودکی که در اوج حساسیت مسابقه در جای خود ناخودآگاه متوقف می‌شود، دچار تنبلی نیست؛ بلکه بار سنگینِ انتظار نتیجه، مدار تفکر منطقی او را مسدود کرده است.
  • در یک قرار عاطفی حساس نیز، سنگینی معده و تپق‌های کلامی، تقلاهای ناخودآگاه ما برای تایید طلبی و هراس از طرد شدن هستند که فرصت ارتباط اصیل را می‌سوزانند.

هنگامی که سیستم عصبی دچار برانگیختگی مفرط می‌شود، دسترسی به ظرفیت‌های بهینه شناختی و عاطفی مسدود می‌گردد.

برخی از علائم علائم داشتن اضطراب عملکرد بالا

  1. تپش قلب و تنگی نفس: سیستم سمپاتیک برای اکسیژن‌رسانی به عضلات بزرگ بدن فعال می‌شود؛ اما برای یک سخنرانی یا آزمون، این واکنش فیزیولوژیک تبدیل به حس خفگی و بی‌قراری می‌گردد.
  2. خشکی دهان و تهوع: مغز برای بقا، انرژی ارگان‌های غیرضروری را متوقف می‌کند؛ دستگاه گوارش غیرفعال شده و بزاق کاهش می‌یابد.
  3. لرزش اندام‌ها و صدا: نتیجه انقباض مفرط عضلانی و هجوم ناگهانی قند خون است که کنترل عضلات ظریف حنجره و انگشتان را مختل می‌کند.
  4. سردی و تعریق دست‌ها: خون از پوست و اندام‌های انتهایی به سمت عضلات مرکزی فرستاده می‌شود.
  5. تاری دید (دید تونلی): توجه بینایی متمرکز بر کانون خطر ادراک‌شده می‌شود و پردازش محیطی افت می‌کند.

چگونه دستپاچگی و اضطراب را کاهش دهیم؟ 

  • اضطراب عملکرد زمانی شعله‌ور می‌شود که منتقد سخت‌گیر درون فعال است و باور دارد کوچک‌ترین تپق یعنی فاجعه. اولین گام درمان، شفقت با خود است؛ یعنی به خودمان حق بدهیم مثل هر انسانی کامل نباشیم و ذهنمان را به جای فاجعه‌سازی، روی سابقه دستاوردهای واقعی‌مان متمرکز کنیم.
  • در روان‌شناسی، فرار از موقعیت اضطراب‌زا به مغز پیام می‌دهد: خطر واقعی بود! اما تکنیک روبه روشدن قدم‌به‌قدم به شما فرصت می‌دهد از کارهای ساده شروع کنید. وقتی آگاهانه در موقعیت می‌مانید، مدار ترس در مغز یاد می‌گیرد که این صحنه قرار نیست آسیبی به شما بزند و اعتمادبه‌نفس واقعی درست در همان موقعیتی که ایستادید متولد می‌شود.
  • تصویرسازی ذهنی در وضعیت آرامش، عضلات و واکنش‌های بدنی را پیش از مسابقه یا ارائه، برای موفقیت برنامه‌ریزی می‌کند. از طرفی، درمیان گذاشتن ترس‌ها با فردی امن و شنونده، شرمِ ناشی از اضطراب را خنثی می‌کند.
  • یادآوری این حقیقت که این لحظه هم مثل تمام روزهای سخت می‌گذرد، زاویه دید را از یک بحران مرگ‌وزندگی به رویدادی چنددقیقه‌ای تغییر می‌دهد. در کنار آن، پذیرش ضعف‌ها و شوخی با خود، پوسته دفاعی سنگین ما را در برابر نگاه دیگران می‌شکند.

اما این ترفندهای ذهنی وقتی دوام می‌آورند که پایه فیزیولوژیک مغز محکم باشد. سیستم عصبی که خواب کافی، تغذیه مناسب و روابط امن نداشته باشد، به کوچک‌ترین تنشی واکنش مبالغه‌آمیز نشان می‌دهد. مراقبت بدنی، ابزار لازم را برای حفظ آرامش به روان ما می‌دهد.

اضطراب عملکرد در محیط کار

محیط کار پر از موقعیت‌هایی است که می‌توانند ماشه اضطراب را بکشند؛ از ارائه‌ها و جلسات ارزیابی سالانه گرفته تا جلسات حساس با مشتریان، مصاحبه‌های شغلی و قبول مسئولیت‌های جدید. آمارها نشان می‌دهند بین ۶۰ تا ۸۰ درصد از افراد شاغل در طول مسیر شغلی خود این اضطراب را تجربه می‌کنند؛ موضوعی که آن را به یکی از رایج‌ترین انواع اضطراب تبدیل کرده است.

این حس در محیط کار اغلب خودش را پشت نقاب فلج کمال‌گرایی قایم می‌کند؛ جایی که ساعت‌ها وقت صرف نوشتن یک ایمیل ساده دوخطی می‌کنید فقط به این دلیل که از کوچک‌ترین خطایی وحشت دارید. ارسال پیام‌های مهم را عقب می‌اندازید، برای یک جلسه ساده بیش از حد آماده می‌شوید، یا وقتی ایده فوق‌العاده‌ای دارید، ترجیح می‌دهید سکوت کنید. خیلی از افراد گرفتار «سندرم ایمپاستر» هم می‌شوند؛ این حس آزاردهنده و مداوم که انگار لایق جایگاهشان نیستند، نقش بازی می‌کنند و بالاخره روزی دستشان رو خواهد شد.

فردی را تصور کنید که در گپ‌های دونفره با همکارانش مسلط و درخشان است، اما در جلسات تیمی ناگهان متوقف می‌شود. او به موضوع مسلط است، اما درست لحظه‌ای که نگاه‌ها به سمتش برمی‌گردد، مغزش خالی می‌شود، صدایش می‌لرزد، رشته کلام را گم می‌کند و بعد از جلسه تا ساعت‌ها هر اشتباه کوچک و بزرگ را در ذهنش واشکافی می‌کند.

اضطراب عملکرد فقط ترس از سخنرانی یا حضور روی صحنه نیست؛ هر موقعیتی که در آن احساس کنیم زیر نگاه و قضاوت دیگران هستیم، می‌تواند این اضطراب را فعال کند. از تپش قلب، لرزش صدا و تپق گرفته تا ذهن خالی و کمال‌گرایی، بدن و ذهن در برابر تهدیدی که اغلب واقعی نیست واکنش نشان می‌دهند. در این بلاگ از مدیک با نشانه‌ها و دلایل اضطراب عملکرد، تأثیر آن بر روابط و محیط کار و راهکارهای مؤثر برای مدیریت آن، از مواجهه تدریجی و شفقت با خود تا تصویرسازی ذهنی و مراقبت از بدن، آشنا می‌شوید.

منابع
health.clevelandclinic.org

www.webmd.com

www.yths.fi

www.reachlink.com

سوالات متداول

اشتراک گذاری

مقالات مشابه